கர்த்தருடைய பட்சத்தில் யார்? - தேவனை அறியாத விசுவாசத்தின் ஆபத்து.

“கர்த்தருடைய பட்சத்தில் இருக்கிறவர்கள் யார்? அவர்கள் என்னிடத்தில் சேரக்கடவர்கள் என்றான்.”
— யாத்திராகமம் 32:26

யாத்திராகமம் 32 மற்றும் 33ஆம் அதிகாரங்களில், இஸ்ரவேல் மக்களின் வாழ்க்கையில் நடந்த மிகவும் முக்கியமான ஒரு சம்பவத்தை நாம் பார்க்கிறோம்.

மோசே தேவனுடன் பேசுவதற்காக சினாய் மலையில் இருந்தபோது, மக்கள் அவருக்காக காத்திருக்க முடியாமல் போனார்கள். அவர்கள் ஆரோனிடம் வந்து,

“எங்களை முன்னே நடத்திச் செல்லும் தெய்வங்களை எங்களுக்கு உண்டாக்குங்கள்”
— யாத்திராகமம் 32:1

என்று கேட்டார்கள்.

மக்களை உண்மையான தேவனிடம் திருப்ப வேண்டிய பொறுப்பு ஆரோனுக்கு இருந்தது. ஆனால் அவர் அவ்வாறு செய்யவில்லை. மக்களிடமிருந்து தங்க நகைகளைச் சேகரித்து, ஒரு தங்கக் கன்றுக்குட்டியை உருவாக்கினார்.

அதுமட்டுமல்லாமல்,

“இஸ்ரவேலே, உன்னை எகிப்து தேசத்திலிருந்து கொண்டு வந்த உன் தெய்வங்கள் இவைகளே”
— யாத்திராகமம் 32:4

என்று மக்களிடம் கூறினார்.

அவர்கள் ஏன் தவறினார்கள்?

இது வெறும் சிலை வழிபாட்டின் கதையல்ல. இது தேவனை அறியாததின் விளைவு.

இஸ்ரவேல் மக்கள் எகிப்தில் நடந்த பத்து வாதைகளையும் பார்த்தார்கள். செங்கடல் பிளந்ததையும் கண்டார்கள். தேவன் வானத்திலிருந்து மன்னாவை வழங்கியதையும் அனுபவித்தார்கள்.

ஆனால் அவர்கள் தேவனின் செயல்களை மட்டுமே அறிந்திருந்தார்கள்; தேவனை அறிந்திருக்கவில்லை.

சூழ்நிலை மாறியவுடன், அவர்களுடைய விசுவாசமும் மாறிவிட்டது.

ஆரோனின் தவறு

ஆரோன் தலைவராக இருந்தார். ஆனால் அந்த நேரத்தில் மக்களின் அழுத்தத்திற்கு இடம் கொடுத்தார்.

ஒரு தலைவர் தவறான வழியில் நடத்தும்போது, அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்களும் தவறிச் செல்லலாம். ஆனால் அதற்காக மக்களின் பொறுப்பு நீங்கிவிடாது.

இஸ்ரவேல் மக்களும் உண்மையைத் தேடவில்லை. அவர்கள் கேள்வி கேட்கவில்லை. அவர்கள் தேவனை நினைவுகூரவில்லை. அவர்கள் கூட்டத்தைப் பின்பற்றினார்கள்.

லேவி கோத்திரத்தினரின் நிலை

மோசே மலையிலிருந்து இறங்கி வந்து மக்களின் பாவத்தைக் கண்டபோது,

“கர்த்தரின் பக்கம் யார் இருக்கிறார்களோ அவர்கள் என்னிடத்தில் வரட்டும்”
— யாத்திராகமம் 32:26

என்று அழைத்தார்.

அப்போது லேவி கோத்திரத்தினர் மட்டுமே வந்து மோசேயின் பக்கம் நின்றார்கள்.

அவர்கள் முழுமையானவர்கள் என்பதற்காக அல்ல; ஆனால் உண்மையான தேவன் யார் என்பதை மறக்காமல் இருந்தார்கள்.

பிடிவாதமும் பெருமையும்

தேவன் இஸ்ரவேலை எகிப்திலிருந்து விடுவித்தார். ஆனால் அவர்களுடைய இதயத்திலிருந்த பெருமையையும் பிடிவாதத்தையும் அவர்கள் விடவில்லை.

அதனால்தான் தேவன் அவர்களைப் பற்றி,

“நீங்கள் வணங்காக் கழுத்துள்ள ஜனங்கள்”
— யாத்திராகமம் 33:3

என்று கூறினார்.

பெருமை, சுயநம்பிக்கை, மனிதர்களை அதிகமாக நம்புவது ஆகியவை தேவனைப் பற்றிய தெளிவை இழக்கச் செய்கின்றன.

இன்று நமக்கான பாடம்

இந்த சம்பவம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்திருந்தாலும், அதன் பாடம் இன்று நமக்கும் பொருந்துகிறது.

நாம் நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய சில கேள்விகள்:

• நம்முடைய தேவன் யார்?

• அவர் என்ன செய்ய வல்லவர்?

• நம்மை விடுவிப்பவர் யார்?

• நம்முடைய வாழ்க்கைக்கான அவருடைய திட்டம் என்ன?

• நாம் தேவனைப் பின்பற்றுகிறோமா, அல்லது மனிதர்களை மட்டும் பின்பற்றுகிறோமா?

முடிவுரை

தலைவர்கள் முக்கியமானவர்கள். ஆனால் நம்முடைய விசுவாசத்தின் அடித்தளம் எந்த மனிதனும் அல்ல; அது தேவன்.

இஸ்ரவேல் மக்கள் செய்த தவறு, தேவனுடைய செயல்களை பார்த்தும் அவரை அறிந்துகொள்ளத் தவறியதுதான்.

நாமும் அதே தவறைச் செய்யாமல், தேவனை தனிப்பட்ட முறையில் அறிந்து, அவருடைய வார்த்தையில் நிலைத்து, உண்மையான விசுவாசத்தில் வாழ்வோம்.

தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்களை மட்டும் தேடாதீர்கள்; ஆசீர்வதிக்கும் தேவனை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.